ทองคำ เป็น commodity ประเภทหนึ่ง ทุกคนคงรู้จัก commodity กันดีแล้วนะครับ แต่เพื่อให้เข้าใจตรงกัน commodity ของผมจะหมายถึงอะไรง่ายๆ ครับ นั่นก็คือเป็นสินค้าที่มีตัวตนจริงและมีราคาจริง ตัวอย่าง commodity อื่นก็เช่น ยางพารา น้ำมันดิบ ข้าว โลหะอื่นๆ อะไรทำนองนี้ครับ และด้วยความเป็นสินค้าที่มีตัวตนจริงและมีราคาจริง ทำให้ข้อดีข้อแรกของ commodity คือ ราคาของมันไม่มีทางเป็น 0 พูดง่ายๆ คือถ้าเรามีคอมโมดิตีในมือ ยังไงเราก็เหลือเงินครับ แค่จะมากหรือน้อยเท่านั้น แตกต่างจากหุ้นที่อาจกลายเป็นเศษกระดาษได้ทันทีที่บริษัทล้มละลาย แต่ก็แน่นอน กำไรของหุ้นย่อมมากกว่าทองคำด้วย
แต่ทองคำนี้มันมีข้อดี ตรงที่ liquidity สูง พูดง่ายๆ ก็คือซื้อง่ายขายคล่องนั่นเองครับ อีกทั้งยังใช้เป็นสินทรัพย์ที่ค้ำประกันเงินตราได้ด้วย ทำให้ทองคำเป็นหลักทรัพย์อันดับต้นๆ ที่คนนิยมออมกันเลยก็ว่าได้ สิ่งนี้ทำให้การเทรดทองคำนั้นมีค่า spread ที่ต่ำมากเมื่อเทียบกับโลหะ หรือ commodity ประเภทอื่น การเทรดจึงง่ายกว่าด้วย
สมบัติหนึ่งที่สำคัญ ของทองคำคือ เป็นสินทรัพย์ที่สามารถค้ำประกันเงินเฟ้อได้ (hedge) หมายความว่ายังไงน่ะเหรอครับ ก่อนอื่นเพื่อนๆ น่าจะต้องทราบก่อนว่า ราคาทองคำในตลาดโลกนี้อิงกับค่าเงินดอลล่าร์สหรัฐ โดยนับเป็นหน่วยทรอยออนซ์ ซึ่งตอนนี้ก็มีราคา 1430 เหรียญนิดๆ ต่อออนซ์แล้ว เมื่อพูดถึงเงินตรา ก็ต้องมีคำว่าเงินเฟ้อ ซึ่งโดยทั่วไปหากเศรษฐกิจเติบโตในสภาวะปกติค่าเงินเฟ้อนี่ก็จะมีค่าประมาณ 5 เปอร์เซ็นต์ต่อปีครับ หมายความว่ายังไงน่ะเหรอ ถ้าคุณฝังเงินใส่ตุ่มไว้ 1 ล้านบาท หนึ่งปีผ่านไป กำลังซื้อของเงินคุณจะเหลือประมาณ 952000 นิดๆ เท่านั้น แม้ว่าเงินของคุณยังมี 1 ล้านบาทเท่าเดิมก็ตาม แต่กำลังซื้อมันจะไม่เท่าเดิมแล้ว หากยังนึกภาพไม่ออก ลองนึกถึงว่าคุณฝังเงิน 1 หมื่นบาทไว้ตั้งแต่ปี 2530 จนถึงปัจจุบัน เงินคุณก็มีหนึ่งหมื่นบาทเท่าเดิม แต่เงินหนึ่งหมื่นในตอนนี้จะต้องซื้อข้าวจานละ 40 ในขณะที่ปี 2530 ข้าวอาจจะราคาจานละ 10-15บาทเท่านั้น แสดงให้เห็นว่าเงินมีตัวเลขหนึ่งหมื่นเท่าเดิม แต่กำลังซื้อลดลง ในทำนองเดียวกัน การฝากเงินธนาคารที่ดอกเบี้ยมีค่าต่ำกว่าเงินเฟ้อ (เช่น 2 เปอร์เซ็นต์ ในขณะที่เงินเฟ้อ 5 เปอร์เซ็นต์) ตัวเลขของเงินคุณก็เพิ่มขึ้นตามดอกเบี้ยอยู่ดี แต่จริงๆ แล้ว มันกำลังมีค่าลดลง เพียงแต่ลดลงช้ากว่าการฝังใส่ตุ่มเท่านั้น เพราะมีดอกเบี้ยมาชดเชย
แล้วจะทำอย่างไรกับเงินออมดีล่ะ
แน่นอน ครับ สมบัติของเงินเฟ้อนี่มันก็เป็นสมบัติพิเศษของ เงิน เท่านั้น ดังนั้นถ้าเราอยากจะออมเราก็เอามันไปเปลี่ยนเป็นสินค้าอะไรซักอย่างสิครับ เช่น ปี 2530 เอาเงิน 15000 เปลี่ยนเป็นข้าวแกง 1000 จาน แล้วเอามาขายปี 2553 คุณก็ได้จะได้เงิน 40000 (รวยแต่ตัวเลข แต่กำลังซื้อพอๆ กับเงิน 15000 สมัยก่อนนั่นแหละ) แต่ก็คงไม่ไหวใช่มั้ยครับ เพราะมันคงจะเน่าก่อนพอดี ตรงนี้แหละครับที่ทองคำมีบทบาทในการเป็นสินทรัพย์ที่ใช้เก็บออมเพื่อลดผลจาก เงินเฟ้อ เพราะ
1.ทองเป็น commodity มีค่าในตัวเอง
2.ทองเป็นสินทรัพย์ที่ไม่บูดไม่เน่า ไม่ขึ้นสนิม ราคาต่อหน่วยน้ำหนักสูง เก็บรักษาได้ง่ายเป็นเวลานาน
3.ทองเป็นสินทรัพย์ที่ผลิตได้ยาก และ supply ตอนนี้ก็ต่ำลงเรื่อยๆ ในขณะที่ demand ยังคงสูงมาก
4.ทองคำเป็นสินทรัพย์ที่ซื้อขายง่าย และเป็นสากลทั่วโลก
โอ เค เมื่อทราบเหตุและผลของการออมทองคำแล้ว ตอนนี้มาพูดถึงเรื่องที่คนมักจะเข้าใจผิดกันดีกว่า คนมักคิดกันว่า ถ้าคุณเอาเงินไปซื้อทองคำเก็บไว้ตอนนี้ พอถึงชั่วลูกหลาน กำไรจากการขายทองคำก็จะบานตะไท ตรงนี้ผมบอกได้เลยครับว่าผิดถนัด เพราะสุดท้ายแล้วแม้เงินจะบานตะไท แต่กำลังซื้อก็ลดลงตามไปด้วย และสุทธิก็คือเจ๊ากันนั่นเองครับ พูดง่ายๆ คือทองที่ขายได้แพงในอนาคต เกิดจากอิทธิพลของเงินเฟ้อสะสมในแต่ละปี แต่มูลค่าของทองคำ แม้จะเพิ่มขึ้นบ้าง แต่ก็ไม่ได้มากมายขนาดนั้นครับ
ดังนั้น ผมจึงสรุปให้ได้เลยว่า ซื้อทองเก็บไว้ ไม่รวย(ในแง่กำลังซื้อ) แน่นอนครับ แต่อาจจะรวยตัวเลข (แม้ว่าอาจจะมีกำไรบ้างเล็กน้อยจากความไม่สมดุลของ demand/supply แต่ก็ไม่สู้เอาเงินไปลงทุนอย่างอื่น เช่น อสังหาริมทรัพย์ครับ ซึ่งจะได้ผลตอบแทนดีกว่า)
และสำหรับคนที่ยังไม่เข้าใจแนะนำให้ไปอ่านลิงค์นี้ครับ
http://www.thaigold2.info/Board/index.php?/topic/7 -คัมภีร์ลงทุนทองคำฉบับไทยโกล/
อธิบาย ไว้อย่างดีแล้ว แต่อ่านแค่บทที่ 1-2 พอนะครับ หลังจากนั้นเป็นวังวนการเทรด จะอ่านต่อก็ได้ แต่อย่าไปใส่ใจมาก Trading system ไม่จำเป็นต้องซับซ้อนครับ และใส่ใจกับ strategy, money management และเข้าใจปัจจัยของการเกิด price movements ให้ถ่องแท้ดีกว่าครับ
แต่ผมจะพูดถึงการลงทุนระยะยาวนะครับ การลงทุนระยะสั้นแบบซื้อมาเก็บไม่กี่เดือนแล้วขายนี่ อาจจะกำไรได้บานตะไท (หรือขาดทุนย่อยยับ) ได้นะครับ เพราะการสวิงของราคาไม่เกี่ยวกับเงินเฟ้อ - - แต่เมื่อระยะเวลาผ่านไปนานพอ สุดท้ายราคาก็จะกลับมาสู่เทรนปกติของเงินเฟ้อเองครับ
ผมไม่แนะนำให้ เก็งกำไรทองคำโดยการใช้ leverage เป็นอย่างยิ่ง เพราะเสี่ยงมาก แต่ผมจะพูดถึงวิธีการลงทุนที่ง่ายกว่านั้น และใช้ leverage ให้เป็นประโยชน์ และผมกล้าพูดว่า ไม่มีทางเสีย เพียงแต่จะได้มากหรือน้อยเท่านั้น
บทเรียนจากประสบการณ์ข้อที่ 1 : ซื้อทองคำแท่งเก็บไว้ ไม่มีทางเป็นมหาเศรษฐี เช่นเดียวกับการเก็งกำไรทองคำช่วงที่ราคาสวิง ก็ไม่ได้ทำให้รวยอย่างยั่งยืน
บทเรียนเกี่ยวกับการเทรดข้อ a : ส่วนมาก 99% ของคนที่เสียไม่ได้เสียจากระบบ แต่เสียจากการผีเข้าผีออก คนส่วนมากใส่ใจระบบเทรด แต่ไม่ใส่ใจทั้งจิตวิทยาการเทรด วินัยในการเทรด และรู้ไม่เท่าทันอารมณ์ตนเอง ผมกล้าพูดเลยว่า ต่อให้เอาระบบเทรดเทพมาให้ คนกลุ่มนี้ก็เจ๊งเหมือนเดิมครับ
ก่อนหน้าปี 2000 เราจะเห็นว่าราคาทองยังไม่สุงมากและก็มีขึ้นมีลง ทั้งนี้เพราะว่าการเทรดทองคำยังไม่กระทำกันเป็นวงกว้าง และยังมีกองทุนทองคำช่วยกันควบคุมราคาทองคำไม่ให้สูงเกินไปด้วย แต่เราจะเห้นว่า จากปี 2000 เป็นต้นมา โดยเฉพาะก่อนปี 2006 ผมจะบอกว่าทองคำเล่นง่ายมาก เพราะมีแนวโน้มขึ้นอย่างเดียว แถมการปรับฐานก็เกิดขึ้นน้อยมาก แต่หลังจากปี 2006 เป็นต้นมา ราคาทองคำก็ผันผวนอย่างรวดเร็วแต่ก็ยังคงแนวโน้มเป็นเทรนขึ้นอยู่ดี แค่อาจจะเล่นยากขึ้นเท่านั้น
บทสรุปของทองคำก็ง่ายมาก คือ บายลูกเดียว แล้วรอทองคำขึ้นๆๆๆ ทำไมน่ะหรือครับ เหตุผลที่สำคัญๆ มีไม่กี่ข้อหรอก ดังนี้
1. ราคาทองคำอิงกับค่าเงินสหรัฐ ซึ่งมีอัตราเงินเฟ้อเฉลี่ยปีละ 5% ดังนั้นราคาทองคำยังไงก็เพิ่มขึ้นเฉลี่ย 5% อยู่แล้ว แม้ว่ามูลค่าของมันจะไม่เปลี่ยนแปลงก็ตาม หรือคิดง่ายๆ ซื้อไว้กันการเสื่อมราคาของเงิน
2. ดีมานของทองคำยังคงสูงมาก โดยเฉพาะจากตลาดเก่าเช่นจีน และตลาดเกิดใหม่เช่นอินเดีย ซึ่งมีประชากรมหาศาล แต่ซัพพลายมีค่าต่ำ ทั้งนี้เนื่องจากเหมืองเก่าๆ เริ่มจะมีขีดจำกัดเรื่องกำลังผลิตแล้ว อีกทั้งเหมืองใหม่ๆก็ค้นพบไม่มาก และยังมีต้นทุนการผลิตทองคำสูงกว่าเหมืองเก่าๆ ด้วย ดังนั้นด้วยปัจจัยนี้ราคาทองคำก็มีแต่ขึ้นอย่างเดียว
3. เศรษฐกิจสหรัฐตอนนี้ก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ และปัญหานั้นเกิดมาจากรากฐานระบบเศรษฐกิจเลยทีเดียว ดังนั้นปัญหาเศรษกิจของสหรัฐนี้ไม่จบง่ายๆ แน่นอน ซึ่งจะเป็นผลดีกับราคาทองคำ คือถ้าเศรษฐกิจสหรัฐมีปัญหาที ราคาทองก็จะพรุ่งพรวดที อันนี้คร่าวๆ นะครับ อยากรู้ละเอียดก็สามารถหาอ่านได้ตามหนังสือทั่วไปเช่นกัน
4. การซื้ออย่างเดียวเป็นการกำหนดทิศทางที่แน่ชัด และทำให้เราควบคุมนิสัย + วินัยในการเทรดได้ดีขึ้น จึงทำให้โอกาสที่จะได้กำไรมากขึ้นด้วย + ช่วยลดอาการมือบอนได้ดีมาก เพราะการขายนั้นเป็นการเล่นสวนเทรนหลัก และผมไม่แนะนำอย่างยิ่ง เพราะจะทำให้สับสน วิตก เครียด ปวดหัว ครับ เพราะต้องมาคอยลุ้นตลอดเวลาว่ามันจะลงต่อไปหรือเปล่า แต่ถ้าเราซื้อนี่ไม่ต้องกังวลครับ เพราะแนวโน้มมันก็ขึ้นอย่างเดียว ไม่ว่าช้าหรือเร็ว
ผมว่าเหตุผลแค่ นี้ก็น่าจะมากพอแล้วที่จะทำให้ท่านตัดสินใจเข้าซื้อและลงทุนในทองคำ แต่อย่างไรก็ตาม การเข้าซื้อก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีหลักการ ก็ยังคงต้องอาศัยการวิเคราะห์อยู่ดี ถึงจะทำให้ท่านได้กำไรอย่างเบิกบาน ความเสี่ยงต่ำ และนอนหลับได้อย่างสนิท แต่ก็อย่าลืมว่า การที่ราคาทองคำขึ้น เป็นผลมาจากเงินเฟ้อ + การลดลงของซัพพลาย ซึ่งอย่างแรกมีผลมากกว่า ดังนั้นสุดท้ายการเทรดทองคำด้วยอัตราส่วนแบบ 1:1 นั้นจะไม่ช่วยอะไรเลย ซึ่งในส่วนนี้แหละครับที่ leverage จะเข้ามามีบทบาทlสำคัญ
บทเรียนจากประสบการณ์ข้อที่ 2 : การเทรดทองคำต้องรอโอกาส ในเมื่อเทรนหลักเป็นเทรนขึ้น เราก็ต้องซื้อตลอด หากช่วงไหนแนวโน้มลงชั่วคราว เราก็แค่รอจังหวะเข้าซื้อและหนีเอาเงินไปลงทุนอย่างอื่นเท่านั้น อย่าเซลเป็นอันขาด
การเทรดต้องใจเย็น มีวินัย และไม่มือบอนครับ ที่สำคัญต้องรุ้จักอดทนรอ ไม่ใช่จะต้องมี position เปิดไว้อย่างน้อย 1 ตัวให้ลุ้นตลอดเวลา จำคำนี้ให้ได้ครับ “ผู้เทรดที่ประสบความสำเร็จ 95% เริ่มจากการที่รุ้ว่า เมื่อใดสมควรจะเข้าตลาด และเมื่อใดสมควรจะออกจากตลาด (และเฝ้ามองห่างๆ รอจังหวะกลับมาใหม่)” คนที่เทรดมันตลอดเวลาโดยไม่ดูว่าเหมาะสมหรือไม่เหมาะสมนั้นจะวนได้วนเสียไป เรื่อยๆ ครับ อันนี้ก็เป็นวังวนของนักเทรดที่ล้มเหลวเช่นกัน
บทเรียน เกี่ยวกับการเทรดข้อ b : การเทรดไม่ใช่การพนันนะครับ ไม่จำเป็นต้องเล่นตลอดเวลาและเข้าลุ้นตัวโก่ง คุณจะประสบความสำเร็จก็ต่อเมื่อ คุณเทรดแล้วคุณเชื่อในสัญญาณ และกลับไปนอนหลับได้อย่างสบายใจ หลังจากนั้นกำไรมันก็จะมาของมันเองครับ จำไว้ครับ ลงทุน(เวลาในการศึกษา)ให้มากพอ และที่เหลือก็คือรอเก็บเกี่ยวกำไร แล้วก็เอาเงินไปทำอย่างอื่นก็เท่านั้นเอง “จะเอาไปเล่นพนันก็ได้ครับ” แต่อย่าเทรดแบบนักพนัน และอาการการเทรดแบบนักพนันก็คือ
1. พอเปิดดูกราฟปุ๊ปแล้วต้องหาทางเข้าปั๊บ ไม่อดทนรอ และไม่ศึกษาแนวโน้มระยะยาวก่อนหน้า
2. พอเปิดโพซิชันไปแล้วก็จะกระสับกระส่าย ต้องคอยเฝ้ามองกราฟตลอดเวลา ไม่กล้าตั้ง SL กลัวมันจะมากไป(เพราะเทรดล็อตไปเยอะ) กลัวมันจะน้อยไป(เดี๋ยวเด้งมาชน SL ก่อน) เพราะไม่รู้แนวโน้มหลัก และไม่รู้ว่าจะตั้ง SL เท่าไหร่ดี อีกทั้งก็ไม่มี MM ด้วย คิดแต่ว่า เทรดนี้จะเสียได้มากสุดกี่เปอร์เซ็นต์ สุดท้ายก็พอเสีย ก็เสียไปบาน เนื่องจากไม่กล้าปิด แล้วก็คิดแต่ว่า รอมันปรับฐานค่อยปิด หรือว่า อีกสักพักมันคงกลับขึ้นมาใหม่ แต่บางทีมันก็ลงยาวเลย
3. เช่นกัน เวลาที่ท่านได้กำไร ท่านก็จะคิดว่า มันจะไปได้อีกเท่าไหร่ นั่งกระสับกระส่ายอีกเช่นกัน พอราคามันปรับฐานเล็กๆ สวิงหวิวๆ นิดหน่อย ท่านก็กดออกซะแล้ว เพราะกลัวเสียกำไร และท่านก็ดีใจที่ได้กำไรเล็กๆ นั้น อันนี้ก็เพราะว่าท่านไม่รู้ว่าแนวโน้มของท่านจะไปถึงเมื่อไหร่ นั่นก็คือดูเทรนไม่ดีพอ
4. พอปิดโพซิชั่นนั้น ก็อดไม่ไหว ต้องเปิดโพซิชันนี้ บางทีก็เปิดหลายคู่เงินพร้อมกัน + เล่นเร็วอีก ท่านก็จะยิ่งสับสนๆๆๆ (แค่คู่เดียวก็ยากอยู่แล้ว) สุดท้ายก็ตามมาด้วยอาการปิดๆ เปิดๆ โพซิชันอยู่นั่นแหละ
5. อย่าลืมว่ายอดเงินของท่านขึ้นกับ กำไร -ขาดทุน -สเปรด ดังนั้น เวลาเอากำไรน้อยๆ ที่รีบปิด ลบกับการขาดทุนบานเพราะไม่ตั้ง SL แถมด้วย spread ที่โดนหักประจำเพราะเข้าบ่อย ไม่เจ๊งก็แปลกแล้วล่ะครับ (เทรด EU 10 ครั้งในหนึ่งวัน ท่านจะเสีย spread ฟรีๆ ไป 30pips นะครับ)
6. ใครมีอาการทั้งหมดที่ว่ามานี้ รีบรักษาด่วน ไม่งั้นท่านจะเข้าขั้นโคม่า หรือล้างพอร์ตนั่นเองครับ
7. เอาวะ ล้างพอร์ตไปแล้วเข้าใหม่ก็ได้ และนี่คือ 90% ของนักเทรดในตลาด
การทำกำไรจากเงินเฟ้อโดยใช้ leverage
เราจะทำกำไรจากทองคำได้อย่างไร ผมจะไม่พูดหลักการ แต่จะลองยกตัวอย่างเป็นกรณีแล้วกันครับ น่าจะเข้าใจง่ายขึ้น
1. สมมติว่าเรามีเงิน 14300 เหรียญ แล้วเทรดทองคำ 0.1Lot (ราคาทองตอนนี้ 1430 เหรียญกว่าๆ ต่อออนซ์ และ 0.1Lot คือทอง 10 ออนซ์ หรือเทรดที่ 10 ทรอยออนซ์) มาร์จิ้นจะเท่าไหร่ช่างมันไม่ต้องคิดตอนนี้ นั่นก็หมายความว่า เงินที่เราฝากไปทั้งหมดนี้เหมือนเอาไปซื้อทองคำแท่งดีๆ นี่เอง ตอนนี้บัญชีของเราก็กลายเป็นบัญชีที่ค้ำประกันเงินเฟ้อแล้ว หมายความว่า ในระยะยาวเฉลี่ยแล้วทองคำก็จะขึ้นตามอัตราเงินเฟ้อ นั่นคือบัญชีนี้ตัวเลขของท่านจะมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่มูลค่าก็ยังคงเท่าเดิม เพราะว่าอัตราส่วนระหว่างทองคำและเงินเฟ้อเป็น 1:1 ข้อดีก็คือคุณไม่มีทางเสีย (พอร์ตไม่มีทางโดนปิดเพราะราคาทองไม่มีทางเป็น 0) แต่ข้อเสียคือเงินของคุณแค่ไม่ลดมูลค่าตามเงินเฟ้อ แต่คุณก็ไม่ได้กำไร(อาจได้นิดหน่อย แต่ถือว่าไม่ได้ละกัน) ใครที่จะเอาเงินไปฝากธนาคาร ผมแนะนำให้ทำแบบนี้ดีกว่า แต่หาโบรคที่ไว้ใจได้นิดนึงนะครับ
2. คราวนี้เปลี่ยนสถานการณ์นิดนึง คุณยังมีเงินเท่าเดิมคือ 14300 เหรียญ แต่คุณซื้อทอง 20 ออนซ์แทน (ในชีวิตจริงคุณทำไม่ได้เพราะไม่มี leverage) คราวนี้เหตุการณ์จะเปลี่ยนไปครับ คือในหนึ่งปีคุณจะได้กำไร 5% มาจากไหนเหรอครับ ลองคิดดีๆ นะครับ ปกติเงินเฟ้อจะเพิ่มปีละ 5% ราคาทองก็จะขึ้น 5% ด้วย แต่ถ้าจำนวนเงินเท่าเดิมคุณซื้อทองได้ 2 เท่า มูลค่าทองจะเพิ่มขึ้นปีละ 10เปอร์เซ็นต์ หักจากเงินเฟ้อ 5% ก็คือคุณกำไรแน่ๆ 5% ครับ
ถ้ายังงงอยู่ผมลองยกตัวอย่างนิดนึงแล้วกัน (สมมติทองออนซ์ละ 1000 เหรียญ จะได้ง่าย)
คุณใช้เงิน 1000 เหรียญ ซื้อทอง 1 ออนซ์ ใน 1 ปี เงินเฟ้อ 5% ทองจะมีราคาเพิ่มเป็น 1050 เหรียญ แต่ 50 เหรียญนี้เป็นเงินเฟ้อ นั่นก็คือคุณไม่ได้อะไร
แต่ถ้าคุณใช้เงิน 1000 เหรียญ ซื้อทองได้ 2 ออนซ์ ใน 1 ปี ทองจะมีราคาเป็น 1050 เหรียญเท่าเดิม แต่คุณซื้อทองได้ 2 ออนซ์ ฉะนั้นคุณจะได้กำไรสุทธิ 100 เหรียญ แต่หักเงินเฟ้อที่ 5% ก็สรุปว่าคุณได้กำไรจริงๆ 50 เหรียญนั่นเอง สมมติฐานนี้ไม่เกี่ยวกับการสวิงของราคา นั่นหมายความว่าคุณต้องถือทองคำให้นานพอ (อย่างน้อยก็สิบปีล่ะครับ คุณก็จะได้กำไรเฉลี่ยปีละ 5% แบบไม่มีเงินเฟ้อเข้ามาเกี่ยวข้อง (ฝากธนาคารปีละ 1.5 เปอร์เซ็นต์จริงๆ แล้วคุณขาดทุนปีละ 3.5 เปอร์เซ็นต์นะครับอย่าลืม) ข้อเสียของมันมีอย่างเดียวคือ SL จะอยู่ที่ประมาณครึ่งหนึ่งของราคา คือถ้าราคาลดลงมาจาก 1430 เหรียญ เหลือครึ่งหนึ่ง คือ 715 เหรียญ คุณก็จะหมดตัว แต่ถ้าถามผมว่าเหตุการณ์ดังกล่าวมีโอกาสเกิดขึ้นได้ไหม ผมกล้าฟันธงเลยครับว่าไม่มีทางที่ทองจะลงราคาเหลือครึ่งนึงได้ ดังนั้นวิธีนี้ก็จะทำให้คุณกำไรปีละ 5% อย่างยั่งยืนทีเดียว หรือถ้าไม่คิดเงินเฟ้อก็คิดเป็นกำไรเฉลี่ย 10 เปอร์เซ็นต์ต่อปีเชียวครับ
3. หากเชี่ยวชาญขึ้น ท่านอาจจะซื้อเพิ่มเป็น 4:1 ซึ่งจะทำให้กำไรเฉลี่ยเพิ่มขึ้นอีกเป็น 15% ต่อปีเมื่อรวมผลของเงินเฟ้อ (20% ต่อปีถ้าไม่คิดเงินเฟ้อ) แต่ในกรณีนี้ SL ก็จะสั้นลงด้วยคือเหลือราว 358 เหรียญก็คือทองลงไปที่ 1075 เงินเราจะเป็น 0 ซึ่งท่านก็คงต้องมีความรู้ด้านการวิเคราะห์บ้าง หรือใช้ช่วงที่ราคาสวิงตัวประกอบกับเทคนิคอื่นๆ ซึ่งในตอนนี้จะพูดโดยระบบให้ง่ายที่สุด ยังไม่พูดถึงการผันผวนของทองคำ การสวิงของราคา และเทคนิคการเล่นอื่นๆ
4. หลายท่านอาจจะคิดว่ากำไรราว 10-20% ต่อปีนี้ดูไม่เยอะเลย คิดอย่างนั้นก็ถูกครับ แต่ผมให้เหตุผล 3 อย่างครับ
4.1 กำไรราว 10-20% ต่อปีนี้ในระยะยาวแล้วได้ตลอด และที่ 10% นั้นเรียกว่าความเสี่ยงเป็น 0 เลยก็ว่าได้ ท่านอย่าลืมนะครับว่าในระยะยาวแล้วความแน่นอน สำคัญกว่าปริมาณมากนัก
4.2 มาร์จินนั้นระบบเรียกเก็บแค่นิดเดียว ระหว่างที่ทองไม่ได้ผันผวนวุ่นวายท่านอาจถอนเงินออกมาทำอย่างอื่นก่อน เช่นลงทุนค้าขาย + ฯลฯ ซึ่งก็จะทำให้กำไรมากขึ้นไปอีก (แต่อย่าลืมเหลือเงินสำรองไว้ด้วยนะครับว่าหากราคาทองผันผวนก็ต้องเอาเงิน กลับเข้าบัญชีได้ทันทีด้วย ไม่งั้นล่ะยุ่งแน่)
4.3 ท่านคงลืมเรื่องดอกเบี้ยทบต้นไปครับ
แต่ ถ้าท่านอยากคิดต่ออีกหน่อย ก็ยังมีอีกสารพัดเทคนิคที่จะช่วยเพิ่ม % กำไรได้อีก ในช่วงจังหวะดีๆ ท่านอาจได้ถึง 40-50% ต่อปีหรือมากกว่านั้น ซึ่งก็ได้แก่การทำกำไรจากการสวิงของราคา และการเปิดกลุ่มโพซิชัน แต่อาจจะต้องใช้ความรู้เกี่ยวกับการเทรดและการวิเคราะห์ทางเทคนิคบ้าง แต่ผมกล้าบอกเลยว่า มันง่ายจริงๆ อาจจะง่ายจนหลายๆ ท่านคาดไม่ถึง (และแน่นอน ง่ายกว่า forex มาก)
แต่อย่าลืมว่า ในความจริงยังมีเรื่อง spread, swap แล้วก็จิปาถะอย่างอื่นอีกเล็กๆน้อยๆ ที่ต้องนำมาคิดด้วยนะครับ
การทำกำไรจากการสวิงของราคา และการเปิดกลุ่มโพซิชัน
เราได้พูดถึงการทำกำไรจากทองคำโดยอาศัยการทำกำไรจากเงินเฟ้อ ซึ่งเป็นธรรมชาติของค่าเงินที่ผูกกับคอมโมดิตี้อยู่แล้วนะครับ และเราก็ได้พูดถึงข้อดีข้อเสียของมันไปแล้ว ข้อดีก็คือความแน่นอน ส่วนข้อเสียก็คือกำไรที่ยังน้อยอยู่ถ้าเทียบกับการลงทุนแบบอื่น แต่ถ้าเราสังเกตดีๆ เราจะพบว่า เทรนของทองคำจะไม่ได้ขึ้นไปอย่างราบเรียบตามอัตราเงินเฟ้อ แต่จะมีการปรับฐานเป็นระยะๆ ซึ่งก็เกิดจากปัจจัยพื้นฐานทั้งหลายแหล่นั่นแหละครับ ในตอนนี้นี่แหละที่เราจะกล่าวถึงการทำกำไรจากการปรับฐานของราคาแบบนี้กัน ครับ
ระบบของมันง่ายมากครับ คือถ้าราคาทองคำลง เราก็รอ เมื่อเริ่มมีสัญญาณกลับมาขึ้นใหม่ เราก็ซื้อ แล้วก็รอจังหวะขายระยะสั้น ถ้ามันยังลงต่อก็ปล่อยมันลงต่อไป ระบบจริงๆ ก็ง่ายๆ แค่นี้แหละครับ แล้วหลายคนอาจจะแย้งว่า แล้วจะเข้าซื้อเมื่อไหร่ ทองจะลงไปสุดที่ไหน หรือจะกลับมาขึ้นตอนไหน อันนี้ผมว่ายังไม่ต้องใส่ใจครับ
ยกตัวอย่างเช่น ตอนนี้ราคาทองคำอยู่ที่ประมาณ 1420 เหรียญ ผมมีเงินสำหรับลงทุนอยุ่ $1420 พอดี แล้วผมก็ซื้อทองคำ 2 ออนซ์ (อัตราส่วนที่ 1:2) เงินจำนวนนี้จะได้กำไรเฉลี่ยที่ 10% ต่อปี โดยมีความเสี่ยงสุงสุดคือถ้าราคาทองคำตกลงมาเหลือประมาณ 710 เหรียญ จะถูก margin call และ force quit (หรือโดนบังคับปิดนั่นเอง) แต่ผมคิดว่าทองไม่ลงมาแล้ว อีกทั้งเงินก้อนนี้ก็เป็นเงินเย็นและไม่รีบร้อน ผมก็เก็บๆ ไปเรื่อยๆ
ต่อมาราคาทองตกลงมาปรับฐานที่ประมาณ 1350 เหรียญ และทำท่าจะขึ้นต่อ ผมก็ซื้อที่ราคา 1350 เหรียญอีก 2 ออนซ์ ซึ่งทำให้ตอนนี้จุดที่จะโดน force quit สูงขึ้นมาที่ประมาณ 1075 เหรียญ ซึ่งถ้าเทรนยังขึ้นต่อไป ท่านก็ปรับ SL ของโพซิชันที่ซื้อเพิ่มให้ลดลงเรื่อยๆ เช่นเมื่อราคาทองขึ้นไปจนถึง 1400 เหรียญแล้วก็ลงมาปรับฐานที่ 1370 เหรียญ หลังจากนั้นก็ขึ้นยาว ผมก็ปรับ SL มาที่ราคาซื้อคือ 1350 เหรียญ เท่านี้โพซิชันนี้ก็จะกลายเป็น Zero risk position นั่นคือ SL เท่ากับราคาซื้อ ก็คือไม่มีโอกาสเสียนั่นเอง คราวนี้ก็ปล่อยแล้วก็ถือต่อไป รอเวลาราคาปรับฐานอีก แล้วก็เปิด position ต่อไปอีก แล้วก็ทำแบบเดียวกันไปเรื่อยๆ สุดท้ายท่านจะได้กลุ่มของ position แต่ผมแนะนำไม่ให้เก็บ Zero risk position นี้ไว้ทั้งหมด ให้พยายามปล่อยออกมาบ้าง เช่น เก็บไว้ครึ่งหนึ่ง แล้วก็ขายออกครึ่งหนึ่ง เพราะจะทำให้ท่านได้เงินสดจริงๆ ออกมา เพราะว่าไม่แน่ในอนาคต ทองอาจจะลงหนักจนทำให้ Zero risk position ที่ทยอยเปิดโดนปิดจนหมดเลยก็ได้ ถึงแม้ว่าจะไม่ขาดทุน แต่ท่านก็จะไม่กำไร เท่ากับเอาเงินมาดองไว้ฟรีๆ สุดท้ายท่านก็อาจจะบ่นว่าทำไมไม่ปิด ZR position บางส่วนออกไปก่อนนะ อะไรทำนองนี้ก็อาจเกิดขึ้นได้ครับ
แล้วถ้าราคาลงต่อล่ะ ตรงนี้จะเป็นบทบาทของเงินสำรองที่ได้จากการเล่นหลายตลาดครับ คือท่านจะต้องใช้เงินสำรองก้อนนึงของท่านขยาย SL ให้กว้างขึ้น เพราะอย่างไรเสียท่านก็มั่นใจอยู่แล้วว่าในที่สุดเทรนจะทำกำไรให้ (แต่การทำแบบนี้ทำได้เฉพาะตลาด commodity เช่นโลหะ หรือสินค้าเกษตรเท่านั้นนะครับ อย่าอุตริไปใช้กับ forex เชียว เดี๋ยวจะหาว่าผมไม่เตือน) แต่แนะนำว่าก่อนจะเข้าซื้อซ้ำให้สังเกตแนวโน้มให้ดีๆ แล้วถ้าแนวโน้มผิดจากที่คาดการณ์ไว้ให้ออกตั้งแต่เนิ่นๆ เลยครับ เช่น กรณีเมื่อกี้ถ้าทองลงมาปรับฐานที่ 1350 เหรียญซักพักแล้ว และขึ้นๆ ลงๆ แถวนี้ แต่ไม่สามารถทำ new low ได้ ท่านจึงเข้าซื้อเพิ่มอีก 2 Lot และคิดว่าราคาจะไม่ทำ new low อีก แต่ถ้าราคา breakdown ลงมาเฉยๆ เลย 30 เหรียญ แบบนี้ท่านต้องออกทันทีนะครับ (แต่ออกแค่โพซิชันที่ซื้อเพิ่มครับ โพซิชันหลักของเราปล่อยไว้แบบนั้นแหละ เพราะเราวางแผนแล้วว่าเราจะเก็บโพซิชันแรกไปเรื่อยๆ) แต่ทุนที่ใส่เพิ่มจะเพิ่มหรือไม่เพิ่มก็ได้ แต่ถ้าเพิ่มในกรณีนี้จะเป็นการเพิ่มเงินที่จะใช้ช้อนซื้อทองคำครับ (อย่าลืมว่าทองยิ่งลงมากยิ่งกำไรมาก แต่อย่าดักบ่อยเพราะสุดท้ายเงินทุนจะไม่พอครับ อาจจะต้องมีวินัยกับตัวเองครับว่า จะดักแค่ช่วง 100$ ละ 2 Lot แล้วก็จัดการวางแผนการเงินดีๆ ครับ ให้มาร์จินพอ ที่สำคัญคือคนเรามักจะทุ่มซื้อในจุดๆ นึงมากเกินไป จนไม่มีทุนเหลือให้แก้เกมหรือไม่มีทุนเหลือให้เล่นเวลาจังหวะดีๆ ครับ ตรงนี้ต้องระวังด้วย ซึ่งเราจะแก้ปัญหาด้วยการทยอยซื้อ คือ ค่อยๆ ซื้อ ถ้าราคาเป็นไปตามเทรนก็ซื้อเพิ่มเรื่อยๆ แต่ถ้าราคาผิดเทรนก็เสียไม่มาก คือเพิ่งทยอยซื้อ ซึ่งก็จะช่วยแก้ปัญหานี้ได้ส่วนหนึ่ง นี่แหละครับเป็นเหตุผลที่ทำไมผมถึงเน้น MM มากนักโดยไม่ค่อยสนใจระบบเทรด เพราะตลาดบางตลาดมันเรียบง่ายซะจนแค่เครื่องมือพื้นฐานก็เอาอยู่แล้วครับ เพียงแต่มันจะมีปัญหาว่าถ้าเล่นน้อยไปกำไรเมื่อเทียบกับเงินต้นก็น้อย แต่ถ้าเล่นมากไปก็อาจเจ๊งได้ ซึ่งพวกนี้้ต้องเป็นหน้าที่ของ MM ล้วนๆ ครับ)
แล้วก็อย่าลืมครับ ว่าความเสี่ยงของการเทรดแบบนี้ก็สูงขึ้นไปอีกขั้นหนึ่งครับ แต่สำหรับคนที่พอมีความรู้เรื่องการวิเคราะห์อยู่บ้าง ผมว่าความเสี่ยงของมันก็ค่อนข้างต่ำอยู่ดี เพราะทองคำเป็น commodity ตัวหนึ่งที่มีการผันผวนของราคาไม่มากมายนักครับ
ที่สำคัญที่สุด : การเล่นอะไรทำนองนี้ท่านจะต้องมีเงินสำรอง ซึ่งสาระสำคัญของมันก็คือแต่ละตลาดจะมีช่วงที่ท่านเสียมากที่สุด (Drawdown) ไม่ตรงกัน เช่นช่วงนี้ทองคำอาจจะเป็นเทรนขึ้น แต่ราคายางพาราอาจจะกำลังเป็นเทรนลง หรือกิจการของท่านกำลังมีกำไร เงินสำรองในที่นี้ของผมก็คือการนำเงินจากพอร์ตการลงทุนอื่นๆ มาช่วยเสริมสภาพคล่องของพอร์ตที่กำลังมีปัญหาชั่วคราว หรืออาจช่วยเสริมให้สามารถลงทุนได้มากขึ้นในช่วงที่เรามั่นใจหรือเป็นช่วง ที่มีโอกาสทำกำไรได้มาก ซึ่งจะทำให้กำไรโดยรวมสูงขึ้น การลงทุนระยะยาวไม่ได้หมายความว่าให้เอาเงินทั้งหมดทุ่มให้การลงทุนอย่างใด อย่างหนึ่งเพียงอย่างเดียวนะครับ เพราะถ้าเกิดผิดพลาดขึ้นมาอาจทำให้เจ็บหนักและลุกไม่ขึ้นอีกเลยก็ได้
จริงๆ แล้วการเล่นหลายตลาดเป็นเนื้อหาที่ลึกซึ้งพอสมควร และบางส่วนก็สามารถนำมาประยุกต์ใช้กับ forex หรือ หุ้น ได้เช่นกัน เช่น ในขณะที่ pair หนึ่งเป็น sideway ซึ่งทำให้ช่วงนี้ระบบอาจมีการขาดทุนค่อนข้างมาก การเล่นอีก pair หนึ่งควบคู่กันไปในตอนนั้นอาจจะเป็นช่วงที่มีเทรนก็ได้ ซึ่งกำไรจากช่วงที่มีเทรนก็จะช่วยทำให้เราไม่เจ็บตัวจากช่วง sideway ในอีก pair หนึ่งมากนัก
ทิ้งท้ายครับว่าวินัยสำคัญที่สุด เช่นถ้าเป็นผมจะตั้งไว้เลยว่าถ้าทองลงไม่มากกว่า 50$ ผมจะไม่ช้อนซื้อตำแหน่งแรก และถ้าลงไม่ถึง 100$ ผมจะไม่ช้อนซื้อที่ตำแหน่งที่สอง หลังจากนั้นอาจมีการเพิ่มทุนและทยอยซื้อทุกๆ 100$ ครับ พอกำไรแล้วก็ทยอยปิด ส่วนที่ปิดออกมาเป็นเงินก็นำมาใช้จ่ายบ้าง ส่วนที่เปิดทิ้งไว้ก็ออมกันต่อไป
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
